Blog

Persoonlijke update | Tijd voor verandering

Het is voor het eerst dat ik even naar mijn scherm heb zitten staren, wachtend tot ik de eerste woorden uit m’n vingers liet vloeien. Puur omdat ik even niet weet waar ik moet beginnen. Ik voel enthousiasme (want het roer gaat volledig om) maar ook verdriet (want er is veel gebeurd rondom mijn gezondheid). Het jaar is tot nu toe dusdanig hectisch, emotioneel en vol verandering, dat ik soms niet eens besef dat dit allemaal in slechts acht maanden heeft plaatsgevonden. Ik neem jullie vandaag mee in een persoonlijke update rondom de veranderingen van de afgelopen tijd en de stappen die ik ga zetten om mijn gezondheid te verbeteren.

Ik raakte mijn baan kwijt

Ik denk dat je pas beseft wat voor impact het verliezen van je baan heeft, op het moment dat het je overkomt. En dat kan door allerlei verschillende dingen komen: het klikt niet met je manager, je kunt het werk niet aan of je past misschien niet binnen het team. Hoe dan ook, het gebeurde bij mij ook. Ik denk dat ik zelden in mijn leven zo veel emoties heb gevoeld als op het moment dat ik besefte dat alles waar ik de voorbijgaande maanden zo veel energie in had gestopt, in één klap helemaal weg was. Dat ik mij ben gaan hechten aan collega’s, aan mijn dagelijkse routines (zoals de reis er naar toe) en dat deze mensen en routines ineens geen deel meer uitmaakten van mijn dag. En net als je het een beetje een plekje lijkt te geven, is het tijd voor de volgende struggle: het vinden van een nieuwe baan die 100% bij je past (voor zover dat kan). Ik heb onmogelijk veel gesprekken gevoerd, waarbij het soms goed klikte, maar de vacature latent was of intern werd vervuld, maar ik heb ook gesprekken gevoerd waar ik helemaal níets mee kon. Waar ik met vraagtekens die boven mijn hoofd zweefden de deur uit liep. Ondanks dat ik deze drie maanden als de meest onzeker periode in mijn leven kenmerk, heb ik er wel veel heel veel van geleerd. En om even te laten weten hoe dit afliep: ik heb een onwijs leuke baan gevonden als Account Specialist bij een internationale werkgever en heb het tot nu toe iedere dag naar m’n zin!

Geen structuur meer te bekennen

Waar ik normaliter structuur inbouwde wat betreft eten en sporten, was dat drie maanden lang helemaal weg. Ik at weer op dezelfde gekke tijdens als tijdens mijn carrière als horecaprinses en lichamelijke inspanning kende ik niet echt. Tot we gingen verhuizen en er van alles moest worden ingepakt en geregeld. Inmiddels zijn we vier maanden verder, en nog steeds mis ik structuur in m’n eetpatroon en sport ik te weinig. Maar daar komt vanaf morgen verandering in. Hoe? dat laat ik je zo weten. Eerst wil ik je nog een aantal uitspraken met je delen.

 

#zelfspot in combinatie met de harde waarheid

Wie mij een beetje kent, weet dat ik alles kan handelen met een beetje humor, dat ik belachelijk veel zelfspot heb en zo goed als altijd wel de gezellige vriendin uithang. Zij die mij nog iets beter kennen, weten ook dat dit een soort overlevingsmodus is. Want denk je echt dat ik het leuk vind dat ik nooit een leuke bikini pas? Dat ik een mijzelf altijd de dikste binnen het gezelschap noem? Dat ik dat koekje aanneem met de uitspraak ‘Ik ben toch al dik’ omdat ik het zo leuk vind dat ik er zo uit zie, en vooral, dat ik mij zo voel? Nee. Ik ben doodongelukkig met mezelf. En iedereen die die dan zegt dat ik door af te vallen echt niet gelukkiger word, negeer ik. Want ík weet dat ik mij gelukkig voel als ik die kilo’s kwijt ben. Als ik weer die leuke kleding pas (of durf te passen) en dat het ook daadwerkelijk leuk staat, dat ik geen schuurplekken aka tweedegraads brandwonden meer heb na een stukje lopen met een jurkje (en dus altijd zo’n broekje aan moet) dat ik dan weer het gevoel heb dat ik er maar zijn en dat mensen mij zien zoals ik mijzelf wil zien. Nu heb ik het gevoel dat ik onzichtbaar ben, maar dat toch iedereen mij ziet (want moet je haar toch eens zien). Deze zomer zijn de volgende twee uitspraken heel erg blijven hangen: ‘Ik vind het knap dat je in bikini durft te lopen’ en ‘Je doet het toch helemaal zelf? Ieder pondje gaat door het mondje’. Ja, dat is waar, maar er komt zo veel meer kijken bij een gezond leven dan alleen gezond eten en voldoende beweging. Het gaat ook om je sociale leven, de energie die je er uit haalt, of je genoeg rust en of je alles op een rijtje hebt. Er kan zo veel in de weg zitten. En wat die bikini betreft.. Ik heb mijzelf heel lang verkeerd gezien. Ik was blind voor het feit dat ik zoveel ben aangekomen. Tijdens onze vakantie gingen we een dagje weg met familie/bekenden, waaronder een onwijs mooie, slanke dame die er ook nog eens verdomd goed uitzag in haar bikini. Nou, daar loop ik dan naast (dat was al feest) maar dan is er ook nog eens een hele gave glijbaan (we waren in een waterpark) waar je met z’n tweetjes vanaf moet met een band. Het leek me heel gaaf om dit samen met Sander te doen. Maar de voorwaarde om er vanaf te mogen, was dat je eerst op een weegschaal gaat staan, omringd door mensen die staan te wachten en dus gezellig meekijken. Dacht je nou echt dat ik daar, in bikini, zo onzeker als de pest, vergezeld door de knappe dame in haar bikini, op dat kreng ging staan? NO WAY. Ik zei tegen Sander dat zij maar samen moesten gaan. En toen ik beneden stond te wachten tot zij er uit kwamen, werd ik ineens heel erg geraakt door de harde waarheid: Ik ben te zwaar. En dat is helemaal mijn eigen schuld. Toen ze eenmaal lachend uit de glijbaan kwamen vliegen, moest ik even een traantje wegpinken. Ik stond daar maar, met m’n armen over m’n bovenlijf heen gekruist, hopend dat niemand me zo zag. En ik wenste zo hard dat ík de persoon was die samen met Sander van die klote glijbaan af was gegaan. Hier ben ik bij thuiskomst aan blijven denken, en dus heb ik vanavond een grote stap gezet: ik ben voor de spiegel gaan staan en ik heb iedere vierkante centimeter van mezelf bekeken (en dat zijn er nogal wat) notice de zelfspot trouwens? Anway, ik schrok. En toen besloot ik te doen, wat ik al zo, zo enorm lang heb uitgesteld: de weegschaal. Dat cijfer bevestigde waar ik bang voor was; ik ben zwaarder dan ik ooit ben geweest. Daarom besloot ik een nog grotere stap te zetten:

Personal Body Plan

Ja, ik heb het eerder via deze weg geprobeerd. Een paar jaar terug. Ik klikte niet met mijn coach en ik verloor de discipline en de motivatie om het door te zetten. Gelukkig kun je nu allerlei dingen filteren, om zo de coach te vinden die het meest bij jou past. Ik heb gekozen voor een dame die precies de knelpunten beschrijft die mij ook dwars zitten. Het is voor mij belangrijk dat iemand begrijpt wat ik zo vreselijk aan mezelf vind en tegen welke obstakels ik aan loop. Morgen begin ik al en ik heb niet normaal veel zin om dit te doen. Ik ga om de zo veel weken een blog plaatsen waarin ik de voortgang voor jullie beschrijf. Ook zal ik het uiteraard delen via Instagram, maar wel onder een andere naam. Voorlopig ben ik even niet actief onder de naam @fitmetmarus, maar als @maruschkamanel (mijn eerste en tweede naam). Ik vind het niet kloppen dat ik het woord fit gebruik, terwijl ik dat gewoon niet ben. Ik ben nu geen voorbeeld voor een ander. Dat wil ik wel weer zijn. Ik hoop dat #pbp mij zal helpen de beste versie van mijzelf te worden.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *